Voor een eerste keer met een staff badge in de hand, een sleutel tot een unieke wereld. Tussen de ervaren pro’s met giga lenzen, maar vooral met giga ervaring, voelde ik me soms een vreemde eend in de bijt. En toch weer niet.

Snel werd ik meegezogen in de adrenaline van het peloton. In blikken van toeschouwers vol verwachting. Ik al tsjollend van punt A naar B naar Z en weer terug. De zon schijnend in mijn gezicht, de koude kustwind gierend in mijn oren. Zoekend naar licht, compositie, de koers. En de koers… die leeft in Vlaanderen, waar je ook komt.

Moe maar voldaan blaas ik aan het eind van de dag het zand van mijn lens. In deze volkssfeer voel ik me thuis. Een dag om niet snel te vergeten. En eentje die smaakt naar meer.